بررسي درک و راهبردهاي طراحي فضا و عوامل تاثيرگذار بر ساخت يک فضاي خاص

راهبردهاي طراحي درک روحيه فضا روحيه در فضاي معماري با انسان استفاده کننده از آن ، ارتباط مستقيم دارد. همانگونه که براي مفهوم زيبايي نمي توان تعريف مطلقي بيان کرد . چگونگي کيفيت روحي فضاها نيز قابل سنجش و تعريف دقيق نمي باشد، چرا که احساس و وضعيت روحيبررسي درک و راهبردهاي طراحي فضا و عوامل تاثيرگذار بر ساخت يک فضاي خاص|30011948|downlaod|بررسي درک و راهبردهاي طراحي فضا و عوامل تاثيرگذار بر ساخت يک فضاي خاص
مشخصات فایل مورد نظر در مورد بررسي درک و راهبردهاي طراحي فضا و عوامل تاثيرگذار بر ساخت يک فضاي خاص آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب یا دریافت فایل بروید.



راهبردهاي طراحي





درک روحيه فضا



روحيه در فضاي معماري با انسان استفاده کننده از آن ، ارتباط مستقيم دارد. همانگونه که براي مفهوم زيبايي نمي توان تعريف مطلقي بيان کرد . چگونگي کيفيت روحي فضاها نيز قابل سنجش و تعريف دقيق نمي باشد، چرا که احساس و وضعيت روحي – رواني هر فرد هنگام قرار گرفتن در يک فضا تحت تاثير دو دسته از عوامل قرار مي گيرند.



اول عوامل فردي مثل فرهنگ، عادت ها ، خاطرات و خصوصيات شخصيتي افراد هستند که مي توانند کي فضاي واحد را براي افراد مختلف ، متفاوت سازند به عنوان مثال براي استراحت و آرامش يافتن ممکن است فردي يک فضاي تاريک و ديگري يک فضاي بسيار روشن و پر نور را انتخاب نمايد.



دسته عوامل ديگر موثر در اين تفاوت ها عبارت است از ، عوامل محيطي مانند موقعيت و مکان گيري فضا و نيز خصوصيات فضايي مثل شکل و فرم ، ابعاد و تناسبات ، جزئيات فضا و به طور کلي آنچه که در حيطه طراحي يک فضا قرار مي گيرد .



بنابراين نمي توان گفت که يک طراح تمامي امکانات و اختيارات در زمينه بخشيدن کيفيت روحي خاصي به فضا را در دست دارد ، اما مي توان چنين فرض کرد که در صد عمده تاثيرات روحي يک فضا بر افراد تحت تاثير خصوصيات کالبدي مي باشد که هنگام طراحي و ساخت بنا و يا حتي يک فضاي باز ، شکل گرفته شده است .



با چنين مقدمه اي مي توان چنين نتيجه گرفت که هنگام طراحي يک فضا (باز ، بسته) ، طراح بايستي هدف از طراحي فضا و کيفيت روحي مورد نظر و مطلوب براي آن فضا را در نظر گرفته به دنبال خصوصيات کالبدي ايجاد کننده آن کيفيت باشد .



کيفيت روحي يک فضا ارتباط مستقيم با انسان استفاده کننده از آن و نيز حيطه زندگي و هدف از استفاده از فضا دارد . امام صادق (ع) در يک تقسيم بندي جامع ، زندگي فرد را به سه حيطه کلي عبادت، کار و استراحت تقسيم مي کنند.



بنابراين مي توان گفت که در يک تقسيم بندي کلي، فضايي که انسان با آنها سرو کار دارد ، در سه گروه عمده قرار مي گيرند که عبارتند از :



الف فضاي نيايش در حيطه عبادت



ب فضاي کار در حيطه کار



ج فضاي اوقات فراغت در حيطه استراحت



در شکل گيري هر يک از سه گروه فضاهاي نامبرده ، کيفيت هاي روحي مختلفي به عنوان شرط هاي لازم و يا کافي براي رسيدن به هدف وجود دارد . به عنوان مثال در شکل گيري کي فضاي نيايش از بعد روحي ، بايد کيفيت هايي چون تقدس، آرامش ، عظمت، زيبايي و ... را ايجاد کرد .



در حيطه کار مي بايستي فضا ، جديت ، آرامش و نيز شاد بودن را در خود داشته باشد. همچنين در هنگام استراحت يا گذراندن اوقات فراغت ، فضا بايستي خصوصياتي چون آرامش بخش بودن ، شاد بودن ، زيبايي ، امنيت خواصي از اين قبيل را داشته باشد . هر چه فضايي از نظر کيفيات روحي مربوط به عملکرد خود، غني تر و قوي تر باشد تاثيرات مورد نظر عميق تري را بر فرد استفاده کننده خواهد گذاشت.



و اما آنچه که در اينجا اهميت داشته ، بر روي آن تحقيق، آزمايش و بررسي انجام گرفته ، آن است که فضا به عنوان يک جسم يا کالبد ، چگونه مي تواند کيفيات روحي خاصي را در فرد ايجاد نمايد؟ براي رسيدن به اين پاسخ از روش حذف احساس و ادراک توسط بينايي به عنوان عامل دريافت کننده اي که بيشترين جنبه مادي را در گيرنده هاي پيام در انسان دارد استفاده شده است .